نوشته‌ها

آمستردام

بهاری رویایی با لاله های آمستردام

کی و کجا لاله های آمستردام را ببینیم

کم کم بهار از راه می رسد و بهار در هلند فقط یک معنی دارد؛ درخشش رنگ ها در کنار جاده های بیرون شهر که نشان می دهد فصل لاله ها از راه رسیده است. با این که بهار بهترین فصل دیدن لاله در آمستردام است اما در این شهر به غیر از فصل بهار در فصل های دیگر هم لاله وجود دارد، اگر شما هم با دیدن عکس های لاله های زیبا هوای رفتن به آمستردام به سرتان زده و می خواهید برنامه ریزی سفر را انجام دهید ممکن است بپرسید برای دیدن این لاله های رویایی و زیبا کی باید به آمستردام بیابید و به کجای این شهر بروید ؟ این پست برای شماست با بامارو همراه باشید.

لاله ها چه زمانی گل دارند؟

یک قانون کلی می گوید اواسط آوریل بهترین زمان دیدن لاله ها در آمستردام است چون در این زمان گل ها کاملا باز شده اند اما فصل لاله ها به طور رسمی از اواخر مارس تا اواسط می (فروردین و اردیبهشت) است.

برای دیدن لاله های آمستردام به کجا باید بروید؟

بازار گل بلویمن مارکت

اگر فقط می خواهید چند روز به آمستردام بروید به بازار گل بلویمن مارکت بروید این بازار تنها بازار گل شناور جهان است که در سال ۱۸۶۲ تاسیس شد و دقیقا در مرکز شهر قرار دارد، لاله های آنجا در همه فصل های سال رنگارنگ و با طراوت هستند وقتی به آنجا بروید می توانید دانه و پیاز این گل زیبا را از این بازار تهیه کنید تا بتوانید خودتان آن را پرورش دهید و در هواپیما هم به شما اجازه بردن ماده های گیاهی را می دهند، در کنار این بازار، غذاخوری های زیادی هم وجود دارد که در صورت گرسنه شدن می توانید به آنجا بروید و غذایی با عطر گل ها بخورید.

کی به این بازار برویم؟

آوریل تا اکتبر، همه روز ایام هفته از ساعت ۸:۳۰ صبح تا ۷ بعد از ظهر.

نوامبر تا مارس، ۹صبح تا ۵:۳۰ بعد از ظهر

موزه لاله آمستردام

موزه لاله در محله اردن آمستردام قرار دارد، در آنجا در همه روزهای سال لاله وجود دارد و می توانید در حالی که محو تماشای زیبایی آن همه لاله شده اید درباره تاریخ این گل زیبا دراین سرزمین هم چیزهای زیادی را بیاموزید به قدرت اقتصادی این گل در دوران طلایی هلند در اواسط قرن هفدهم پی ببرید و اینکه چگونه این گل از استانبول به اینجا آمد.

کی به این موزه برویم؟

بر خلاف لاله های فصلی، لازم نیست که حتما فقط در بهار برای تماشای این لاله ها به موزه آمستردام بروید، این موزه هر روز به غیر از تعطیلات عمومی از ۱۰ صبح تا ۶ بعد از ظهر باز است.

باغ گیاه شناسی آمستردام

رفتن به این باغ گردش در میان ۴۰۰۰ نوع گیاه و گل های خوشبو را برای شما فراهم می کند، باغ در قرن هفدهم باغ گیاهان دارویی بود و الان یکی از زیباترین جاذبه های هلند است و در آن بیش از ۴۰ نوع مختلف این گل را می توانید ببینید، این باغ در آوریل بهشت روی زمین است و زیبایی بی نظیری دارد.

کی به این باغ بیاییم؟

آوریل بهترین زمان برای دیدن لاله ها در این باغ است و از ساعت ۱۰ صبح تا ۵ بعد از ظهر باز است.

دهلی

معرفی هند , دهلی نو

دهلی

دهلی دومین کلانشهر بزرگ هند است و دهلی نو، پایتخت هند، نیز بخشی از این کلانشهر است. دهلی طبق سرشماری سال ۲۰۰۱ با جمعیتی برابر ۱۴ میلیون نفر جمعیت مرکزی و بیش از ۲۲ میلیون نفر در کلان شهر دهلی یکی از بزرگترین شهرهای هند است و با قدمتی افزون بر ۵۰۰۰ سال به همراه دمشق و بنارس از قدیمی‌ترین شهرهای جهان محسوب می شود. این شهر تاکنون ۱۱ بار ویران گشته و از نو ساخته شده‌است. دهلی قدیمی ترین ناحیه مسکونی جهان به شمار می‌رود که تاکنون همواره مسکون بوده است. دهلی آمیخته ای است از جامعه سنتی و مدرن و نمودی است از اجتماع مذاهب ، قومیت ها و فرهنگ های مختلف.

موقعیت جغرافیایی استثنایی دهلی سبب شده است تا این شهر از دیرباز بر مسیر تجاری که از شمال غربی هند به کرانه های رود گنگ کشیده شده بود، تسلط پیدا کند. این وضعیت رونق شهر دهلی را در پی آورد و به تبع آن این شهر به یکی از مراکز اصلی فرهنگی و روشنفکری هند تبدیل شد.
دهلی نو از نظر اقتصادی وضعیت بسیار مطلوبی دارد و از این لحاظ اقتصاد آن به سرعت در حال رشد است. براساس آمار سال ۲۰۰۱ نزدیک به ۱۳ میلیون نفر در دهلی زندگی می کردند که این میزان در سال ۲۰۰۵ به ۱۵ میلیون نفر رسیده است. این آمار نشانگر آن است که جمعیت دهلی در سال های اخیر با ۶۰درصد رشد مواجه بوده است.
این در حالی است که با احتساب شهرک های نویدا ، گورگاون ، فریدآباد و قاضی آباد جمعیت این ابرشهر به ۲۰ میلیون نفر می رسد.
با توجه به موقعیت‌های مناسب و زیاد کار، میلیون‌ها نفر از مناطق روستایی ایالت های همجوار هاریانا ، پنجاب ، اوتارپرادش و بیهار جذب شهر دهلی شده اند. در همین چارچوب نیز فشارها بر دولت ایالتی دهلی در راستای منطبق کردن زیرساخت های شهر با جمعیت ساکن دهلی به شدت افزایش یافته است.
در سال ۲۰۰۱ دولت طرح جدیدی را به عنوان نقشه اصلی به اجرا درآورد. این طرح به منظور گسترش مناطق جدید مسکونی، تجاری و صنعتی در محدوده شهر دهلی و حتی نواحی خارج از آن به اجرا درآمد.

از سال ۱۷۷۲ میلادی تا ۱۹۱۱ میلادی شهر کلکته پایتخت هندوستان بود ولی به خاطر مرکزیت دهلی، جرج پنجم بریتانیا، که در دههٔ ۱۹۰۰ پادشاه هند به شمار می آمد پایتخت را از کلکته به دهلی نو منتقل کرد.
این شهر دارای پنج هزار سال قدمت است و آثار دوران تمدن موهنجودارو و یا دره رود سند در آن یافت شده است. دهلی اولین پایتخت حکومت مسلمانان از قرن دوازده تا ۱۹ میلادی بوده و طی قرون متمادی، جنگها و ویرانیهای فراوانی را به خود دیده است که از مهمترین آنها حمله تیمور و نادر شاه به این شهر را می توان نام برد. تخت طاووس و الماس معروف دریای نور از غنائم با ارزشی است که از این شهر به ایران منتقل شده است.
اولین جنگ برای استقلال سرزمین هند، درسال ۱۸۷۵ میلادی در شهر دهلی به وقوع پیوست. انگلیسی ها در سال ۱۹۱۱ میلادی مرکز حکومت خود را از کلکته به این شهر انتقال دادند. طراحی و احداث دهلی نو بلافاصله پس از استقرار حکومت انگلیسی ها، توسط یک معمار برجسته انگلیسی به نام ادوین لوتینز در جنوب دهلی آغاز گردید. دهلی نو پس از استقلال به عنوان پایتخت هند معرفی شد.

دهلی در طول تاریخ مهمترین مرکز تجاری و تبادل کالا در کل کشور هند بوده است. نام برخی از مکان های خرید و تجاری دهلی نیز ریشه در همین پیشینه تاریخی دارد.
نام هایی مانند شیخ سارای (Sheikh Sarai) و یوسف سارای (Yusuf Sarai) .
امروزه این شهر تجاری پر است از مراکز تجاری و فروش کالا و مغازه های کوچکی که در کل شهر پخش شده است. اجناس مهمی مانند جواهرات ، فرش و انواع زیرانداز، روسری های رنگارنگ ، سنگ های با ارزش و لباس های ابریشمی و نقره ای در این شهر خرید و فروش می شوند.
از مراکز مهم و ناحیه های خرید می توان به باغ کارول (Karol Bagh) ، کوناوت (Connaught) و چندنی چوک (Chandni Chowk) را نام برد.
خیابان بابا خاراک (Baba Kharak) که در نزدیکی پارلمان هند واقع شده است نیز یکی از مهترین مراکز فروش لباس ها و روسری های هندی است.
مرکز خرید بهشت نیز (Delhi is a shoppers’ paradise) نیز یکی دیگر از مراکز مهم خرید کالا در دهلی است که لباس هایی ساده و سنتی را زیر نظر بزرگترین طراحان با قیمتی مناسب به مردم عرضه می کنند.
روستای حوض خاص (Hauz Khas Village) که در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی شهر قرار دارد نیز یکی دیگر از مراکز مهم خرید جواهرات و اجناس با ارزش است.
مجتمع خرید سانتوشی (Santushi) که در کنار هتل های مهم دهلی قرار دارد نیز یکی دیگر از مراکز بزرگ و قابل توجه دهلی است. در این مرکز خرید بهترین لباس هایی که نخ های آن به وسیله دست ریسیده شده است به مشتریان عرضه می شود. در برخی از مراکز خرید سنتی دهلی حجم زیاد لباس های های آویخته شده بر در مغازه های به حدی است که مشتریان به سختی می توانند آسمان را ببینند. تمامی مراکز یاد شده بافت سنتی و قدیمی شهر دهلی را در خود به یادگار گذاشته است و هر بازدیدکننده ای را مجذوب خود می کند.
باغ کارول (Karol Bagh) مهمترین مرکز خرید در حوض خاص (Hauz Khas) است.
یکی دیگر از مراکز تجاری شهر دهلی مرکز دیلی هت(Dilli Haat) است. این مرکز که ظاهری مانند بازار دارد و در تمامی روزهای هفته باز می باشد. در این مکان می توان انواع پارچه ها و لباس ها و روسری های محلی هند را خرید. خریدی که تجربه ای هنری را برای گردشگر به ارمغان خواهد آورد.
از دیگر مراکز خرید در دهلی می توان به بازار سدر (Sadar) اشاره کرد. مکانی پرانرژی و پویا که بزرگترین ناحیه تجاری دهلی است. تمامی اجناس مورد احتیاج گردشگران در آن موجود است و خود به ناحیه های بسیار متنوع و گسترده ای تقسیم می شود.

شهر دهلی در ناحیه مرکزی نیمه شمالی هند و در ساحل غربی رود یامونا یا جمنا واقع شده است. وسعت ناحیه پایتختی ملی دهلی برابر ۱۴۸۳ کیلومتر مربع است که ۷۰۰ کیلومتر آن ناحیه شهری و ۷۴۳ کیلومتر مربع ناحیه روستایی است و از بزرگترین کلانشهرهای جهان محسوب می گردد. ناحیه پایتختی ملی دهلی یا ایالت دهلی که دهلی‌ نو مرکز آن می ‌باشد، از طرف شرق به ایالت اوتارپرادش و از طرف شمال ، غرب و جنوب به ایالت هاریانا محدود می‌گردد و تماما بر روی جلگه رود گنگ واقع است.
دهلی امروز، آخرین شهر از شهرهایی است که پس از تاسیس پاندوراس در ایندراپراست ها تاکنون به صورت پی در پی در این ناحیه ساخته شده اند. زمانی که شهرهای ساحلی هند باتلاق هایی بیش نبودند، دهلی به دلیل ارزش جغرافیایی خود در بین رود یامونا و تپه های اراولی (Araveli) ، محل تاخت و تاز پادشاهان هندو از جنوب و کشورگشایان مسلمان از آسیای مرکزی بوده و بارها تصرف ، ویران و دوباره ساخته شده است. از هر فرمانروا و امپراطوری بناهای تاریخی مهمی به یادبود مانده است که آثاری از فرهنگ، حوادث، و سبک معماری دوره خود را به نمایش می گذارد و امروزه در نقاط مختلف دهلی قابل توجه مورخان و گردشگران است.
اکنون دهلی به عنوان پایتخت بزرگترین دموکراسی جهان، همچنان در کشاکش بین مذاهب و فرقه ها و نژادهای گوناگون است. دهلی گام های بلندی در جهت رشد اقتصادی برداشته است. امروز دهلی در کنار بافت قدیمی که ردپایی از تاریخ پر فراز و نشیب خود را دربردارد، شامل ادارات و مناطق مسکونی مدرن و فضاهای وسیع سرسبزی است که به آن لقب باغ شهر داده است.

در شهر دهلی اماکن گردشگری زیادی وجود دارد و از مهمترین اماکن جذب گردشگر در این شهر می‌ توان به
قلعه سرخ یا رد فورت (Red Fort) با نام دیگر لعل قلعه (Lal Qila) اشاره کرد. این قلعه بزرگترین مرکز جلب توریست در دهلی است. دستور احداث این قلعه را شاه جهان یکی از شاهان گورکانی، وقتی که پایتخت خود را از آگرا به دهلی تغییر داد ، صادر کرد. ساخت آن نه سال به طول انجامید و در سال ۱۶۴۸ تکمیل شد. این قلعه به وسیله دیواری از سنگهای قرمز رنگ محصور گشته که طول آن ۵ کیلومتر و ارتفاع آن از ۱۶ تا ۳۳ متر متغیر است. این بنا شامل بخش‌ها و اجزاء مختلفی است که شامل تالارها ، ایوان ها و بناهای گوناگون خصوصی و عمومی باشکوه و زیبایی است که معروف ترینشان دروازه لاهور (Lahore Gate) ، دروازه دهلی (Delhi Gate) ، دروازه فیل (Elephant Gate) ، چاتاچوک (Chatta Chowk) ، نقاره خانه (Naqqar Khana) یا نوبت خانه (Naubat Khana) ، دیوان عام (Diwan-i-Am) ، کرسی (Qursi) یا تخت شاهی ، لال پرده (Lal Pardah) یا پرده قرمز، باغ حیات بخش (Hayat Baksh Bagh) ، دیوان خاص (Diwan-i-Khas) ، خاص محل (Khas Mahal) ، موسامان برج (Mussaman Burj) ، نهر بهشت (Nahr-i-Behisht) ، میزان عدالت (Scale of Justice) ، ساوان و بادان (Sawan and Bhadon) ، ظفر محل (Zafar Mahal) ، حمام (Hammam) ، زنانه (Zenana) یا اندرونی ، ممتاز محل (Mumtaz Mahal) ، رنگ محل (Rang Mahal) ، دعوت‌خانه (Daawat Khana) ، موتی مسجد (Moti Masjid) یا مسجد مروارید و دو موزه است. البته لازم بذکر است که نباید این قلعه را با قلعه دیگری که به همین نام مشهور است و در آگرا ساخته شده ، اشتباه گرفت.
از دیگر بناهای این شهر مسجد جامع آن است. مسجد جامع دهلی یا جامع مسجد ، که در گذشته به نام مسجد جهان نما شهرت داشته از بزرگترین مساجد هندوستان و از باشکوه ترین مساجد در جهان اسلام است. این بنا به دستور شاه جهان سازنده تاج محل در سال ۱۶۵۶ میلادی ساخته شده است. این مسجد که روبروی قلعه سرخ ، در قسمت دهلی قدیم قرار دارد، یکی از مراکز مهم مسلمانان هند به شمار می ‌رود. محوطه خارجی این مسجد می ‌تواند بیش از ۲۵ هزار نمازگزار را در خود جای دهد و از جمله اشیاء باستانی که در این مسجد نگهداری می شود، قرآنی است که روی پوست آهو نوشته شده است. برای ساخت این مسجد ۵۰۰۰ کارگر به مدت بیش از ۶ سال کار کرده اند. سقف این مسجد دارای سه گنبد است که روی آن ها با مرمرهای سیاه و سفید تزیین شده است. دو مناره این مسجد دارای ۴۰ متر ارتفاع هستند.
از دیگر مکانها ، آرامگاه همایون (همایون تمب Humayun’s Tomb) است. همایون دومین پادشاه امپراتوری مغولی هند یا گورکانیان هند بود که پس از پانزده سال که در دربار ایران پناهنده بود به کمک شاه طهماسب اول تاج و تخت خود را بازستاند و به هند برگشت اما پس از چند ماه به طور ناگهانی و بر اثر سقوط از پله های کتابخانه‌ اش فوت کرد. این آرامگاه با شکوه به دستور همسر وی حمیده بانو بیگم که در ایران با معماری ایرانی آشنا شده بود ساخته شد. کار ساخت این بنا در سال ۱۵۶۲ میلادی یک سال پس از مرگ همایون آغاز و هشت سال به طول انجامید. معماران این باغ سید محمد بن میرک غیاث الدین و پدر وی میرک غیاث الدین بودند که از هرات به دهلی آورده شده بودند. این آرامگاه با الهام از مقابر ایرانی و فضای چهار باغ یا باغ جنت ساخته شده که اولین باغ به این سبک در هندوستان به شمار می‌ رود.
درگاه حضرت نظام الدین که در نزدیکی مقبره همایون از مکانهای دیگر این شهر است ، درگاه صوفی بزرگ هند، خواجه نظام الدین اولیا در محلی شلوغ و پر تراکم ، میزبان جمع کثیری از زائران مسلمان و غیر مسلمان است.
قطاب منار (Qutub Minar) از دیگر بناهاست. ارتفاع این منار عظیم ۵/۷۲ متر است که ۳۹۹ پله دارد. این بنا از سنگ ساخته شده و جزو اولین بناهای عظیم هند و از نمونه های بارز معماری هندو ، اسلامی است. تزئینات روی این منار بی نظیر است. این بنا در کنار مسجد قوه الاسلام در سال ۱۱۹۹ میلادی توسط قطب الدین ایبک در جنوب شهر دهلی و بر روی خرابه های تعداد زیادی از معابد مربوط به آئین جینیسم ساخته شده. در صحن اصلی مسجد ستون فولادی بزرگی مربوط به قرن پنجم میلادی وجود دارد که عامه ، حلقه کردن دست از پشت ، دور این ستون را خوش یمن می دانند.
بنای یادبود دیگرمقبره مهاتما گاندی (راج گت Raj Ghat) می باشد. این سکوی چهار گوش ساده‌ از مرمر سیاه ، محل نگهداری خاکستر مهاتما گاندی است که در سال ۱۹۴۸ میلادی به قتل رسید. هر ساله در روز سی ام ژانویه ، به یاد پدر ملی هند گردهمایی در این محل تشکیل می گردد.


بنای دیگر کاخ ریاست جمهوری راشتراپاتی بهاوان (Rashtrapati Bhavan) و مغول گاردن است که در سمت منتهی الیه غربی میدان مرکزی دهلی نو که دروازه هند در میان آن قرار گرفته ، مجموعه بزرگ کاخ ریاست جمهوری قرار دارد. دفتر نخست وزیر و وزارت خارجه (معروف به بلوک جنوبی South Block) در حاشیه شرقی و ساختمان مدور مجلس هند نیز در حاشیه شمال شرقی این کاخ واقع شده است. این مجموعه، بخش اصلی از معماری انگلیسی دهلی ‌نو است. کاخ ریاست جمهوری دارای تالارهای بزرگ و ۳۴۰ اتاق است. باغ زیبا و معروف مغول گاردن در انتهای غربی محوطه این کاخ قرار دارد که سالی یک ماه ، بازدید عموم از آن آزاد است. سالن معروف آشوکا در طبقه دوم این کاخ قرار دارد که محل برگزاری رسمی ترین برنامه‌های رئیس جمهور هندوستان است. سقف این سالن و حاشیه فوقانی دیواره‌های آن به مساحتی بیش از ۷۵۰ متر مربع، تماما با نقاشی های ایرانی و اشعار فارسی پوشیده شده است.
دروازه هند (ایندیا گیت India Gate) یکی دیگر از بناهای این شهر است. این بنای باشکوه با ارتفاع ۴۲ متر در محوطه ‌ای باز و نزدیک به کاخ ریاست جمهوری هند توسط معمار انگلیسی دهلی نو در سال ۱۹۳۱ میلادی ساخته شده است. در واقع یادبودی است برای ۹۰ هزار سرباز هندی که در جنگ جهانی اول کشته شده اند و نام این سربازان بر دیوارهای این بنا حک شده است. توجه داشته باشید این دروازه را با دروازه هند در بمبئی اشتباه نگیرید.
جنتر منتر (Jantar Mantar) یکی دیگر از بناهای این شهر است. این بنا به عنوان مرکز رصدخانه و تحقیقاتی نجومی توسط حاکم جیپور، در سال ۱۷۲۴ میلادی ساخته شده ‌است. توسط این بنا که دارای محاسبات نجومی است، گردش ستارگان را اندازه گیری می کردند.
قلعه کهنه هند (پورانا کیلا Purana Quila) یکی از قلعه های شهر دهلی است. این قلعه کهنه هند معروف به پورانا کیلا بر روی خرابه های شهر کهن پاندواها که زمانی درکنار رودخانه یامونا قرار داشته، توسط شیر شاه سوری سلطان افغان که بر همایون شورید و دهلی را تصرف کرد طی سالهای ۱۵۳۸ میلادی و ۱۵۴۵ میلادی ساخته شده است.
صفدر جنگ (Safdarjung) نبای دیگر است. بنای آرامگاه صفدر جنگ، وزیر دربار گورکانی، آخرین سبک معماری باغ مقبره ای دهلی در دوران امپراتوری مغولی هند است که در خلال سال‌های ۱۷۵۳ میلادی تا ۱۷۵۴ میلادی در زمان محمد شاه گورکانی، پادشاه هند، ساخته شده ‌است.
بازار بزرگ چندی چوک که به معنای میدان نقره است ،یکی دیگر از بناهای این شهر است. این بنا که روبه روی قلعه سرخ و در ضلع شمالی مسجد جامع دهلی قرار دارد، توسط جهان آرا بیگم دختر شاه جهان و به دست سازندگان تاج محل ساخته شده است. این بازار سنتی دارای راسته های زیادی است که بازار اصلی شهر دهلی قدیم را تشکیل می دهد. این بازار توسط کانال هایی پر از آب به دو بخش تقسیم شده که آب کانال هنگام شب بسان نقره در زیر نور ماه می ‌درخشیده است.
قلعه تغلق آباد که پایتخت غیاث الدین تغلق بوده است در فاصله ۸ کیلومتری از قطب منار قرار دارد که به دلیل استراتژیک احداث گردیده و اکنون تعداد کمی از استحکامات و تالارهای زیر زمینی آن بر جای مانده است. براساس برخی حکایات ویران شدن شهر بر اثر نفرین خواجه نظام الدین اولیا بوده است.
بنای فیروز شاه کتلا که در شهر فیروزآباد هند، نزدیک به دهلی گیت در قرن ۱۴ میلادی به وسیله فیروز شاه تغلق ساخته شده است یکی دیگر از بناهای این شهر است. ستون معروف سنگی به ارتفاع ۱۴ متر حامل پیغام صلح آشوکا در این محل قرار دارد.
معبد آکشاردام که بزرگترین معبد آیین هندو در جهان به حساب می‌آید ، در این شهر واقع شده است. همچنین در دهلی چترپور مندیر یا شهر معابد ، بیرلا مندیر، بنگالاصاحب گوردوارا ، کلیسای قلب روحانی و معبد ایسکون ، از معروفترین معابد و اماکن مذهبی غیر اسلامی در دهلی به شمار می روند.
از پارکهای شهر دهلی می توان لودی گاردن ، پارک پنج حس (Garden of Five Senses) ، نهرو پارک ، بودا پارک ، پارک آهوها (Deer Park) ، پارک دهلی ، دلهی ریج ، پارک اجمل خان و مجموعه دهولاکن را نام برد.